een beeld voor de twee levenspaden

Lieve Sangha genoten,

In de laatste aantal weken hebben we gepraat over de twee levenspaden. 

Ik merkte op dat het achterliggende idee van de twee levenspaden best wel pittig is om te bevatten. Daarom dacht ik eraan om hierover een blog te schrijven waarin ik een illustratie deel, die ik voor het boek van Eva heb gemaakt. En aan de hand van de illustratie wilde ik een beeld delen die in me op kwam. Het beeld heeft mij geholpen om het belang van de twee levenspaden te begrijpen en ik hoop dat jullie er wat aan hebben. 

In begin van de hoofdstuk “De twee levenspaden” schrijft Eva het volgende:

Geleidelijk aan ontdekte ik dat ik niet één, maar twee wegen te gaan had, die ieder hun eigen kaart hebben en die weliswaar zo innig met elkaar verweven zijn, dat je van niet één en niet twee kunt spreken, maar die je niet door elkaar moet halen.

Eva kwam erachter dat in ons leven, er eigenlijk twee paden zijn die wij bewandelen. De ene is de weg van de persoonlijke groei en de ander is de weg van aandacht. Simpel gezegd, kunnen we ons hart en persoonlijkheid trainen om als het ware een “wijs” en “gelukkig” persoon te worden. De fasen (voor het hart: staten) van deze trainingen zijn, wonderbaarlijk genoeg, voor iedereen globaal hetzelfde. In ons eeuwenoude literatuur en in de recente wetenschap zijn de twee levenspaden vastgelegd. Ken Wilber heeft de twee paden grafisch afgebeeld. Hieronder vinden jullie de twee levenspaden van Ken Wilber met een kleine toevoeging van de Bloem (de twee grote pijlen van het pad van persoonlijke groei en aandacht)

De pad van persoonlijke groei begint bij archaïsch en loopt verder na integraal. De mensheid is nog niet verder gekomen dan integraal (op een enkeling na). Het pad van aandacht “begint” niet ergens, maar kan door ons worden bereikt door als het ware erin te “vallen”. Het pad van persoonlijke groei verloopt voor iedereen als een rechte lijn, als je eenmaal bij de volgende fase ben kan je nooit meer terug, je bent de nieuwe fase en je omvat de vorige fasen. Het pad van aandacht verloopt meer in fasen. Door de trainen kan je diepere fasen van aandacht bereiken. Vandaar dat in de illustratie het pad van aandacht  met een stippellijn is afgebeeld.

Waarom is het noodzakelijk om beide paden te bewandelen?
De twee levenspaden, ook al worden ze op een andere manier doorlopen, zijn onafscheidelijk van elkaar. Ze vullen elkaar aan. Door onze aandacht te ontwikkeling kunnen we verder komen in de persoonlijke groei, en andersom ook. Hieronder deel ik mijn beeld met jullie.

Het beeld 
Ik vergelijk in mijn beeld het pad van aandacht met een slecht/goed ziende persoon en de de pad van persoonlijke groei met een verrekijker (of bril/lens). Alles wat we in ons wereld mee maken gaat via de persoonlijkheid. We leven namelijk met onze persoonlijkheid op deze wereld. Je kan dus zeggen dat we kijken door een verrekijker naar deze wereld. Als we onze persoonlijkheid trainen dan zijn we bezig met het verbeteren van onze verrekijker. Als we onze aandacht trainen dan trainen we om diepere staten van (goed) zien te bereiken. Een persoon met een ver ontwikkeld persoonlijkheid heeft een goede verrekijker, maar als die persoon niet beoefend om goed te zien, kan ze nooit veel zien door een verrekijker, hoe goed de verrekijker ook is. Andersom, als iemand goedziend is, maar een waardeloze verrekijker heeft, kan ze ook niet veel zien, ook al heeft ze zo een goede visie. Door zowel de persoonlijkheid als aandacht te trainen, kunnen wij pas ver kijken. 

Een monnik die ver ontwikkeld is op het pad van aandacht en zich wilt inzetten voor de natuur, kan misschien goed aanvoelen wat de natuur nodig heeft. Maar hij zal deze inzichten vanuit zijn aandacht gelimiteerd op de maatschappij kunnen vertalen, omdat zijn persoonlijkheid niet ver genoeg is ontwikkeld. Om op grote schaal iets te doen is kennis van bijvoorbeeld landbouw technieken en politiek nodig. 

Iemand die ver ontwikkeld is op het gebied van milieu maar niet ver ontwikkeld is in aandacht, zal niet verder dan haar persoonlijkheid kunnen kijken. Waardoor ze er helemaal vast in kan lopen. Vanuit aandacht kunnen we zien waar de knopen zijn in onze persoonlijkheid. En vanuit de persoonlijkheid worden de inzichten van onze aandacht geuit.

Laat een reactie achter